Ik staak, jij staakt, wij staken

Vandaag zou ik op passende wijze afscheid kunnen nemen van Teletekst en de oh zo vele gloriemomenten die het me geschonken heeft, maar dat ga ik niet doen. Voornamelijk omdat het me eigenlijk echt totaal niets kan schelen dat het verdwijnt – sterker zelfs, ik denk zelfs niet dat het mogelijk is om nog minder interesse te hebben. Wat ik vandaag wel kan doen, is een klaagzang neerpennen over de idiote hoeveelheid “staken” dat er tegenwoordig aanwezig is.

Het is u misschien niet opgevallen, maar er is de afgelopen twee weken heel wat afgestaakt. Dan heb ik het onder andere over cipiers, de spoorwegen, echt heel veel walen, enzovoort. Het begon allemaal met een staking van de cipiers. Volgens die kastaars is er een te hoge werkdruk, te weinig personeel én te weinig loon. Ocharme. Ze besloten te staken en het eens rustig te bespreken met minister van justitie Koen Geens. Helaas is het ietsiepietsie uit de hand gelopen en werd het kabinet van kapoen Koen gemolesteerd. Ik had de videobeelden echter nog niet gezien en dacht dat het nu wel eens een goede moment was. Hier mijn reactie:

Naar mijn bescheiden mening heeft dat in de verste verte iets te maken met staken, maar ach wie ben ik. Een simpele knul van 21. Die tegenhunzinlevende mensen die groot lawijt komen maken op straat weten het allemaal vast veel beter. Het intellect spat er van af. Misschien hebben ze zelfs gelijk.

Versta me niet verkeerd, ik ben zeker voorstander van de mogelijkheid tot staken. Waar ik echter wel problemen mee heb, is de manier waarop sommige mensen staken en hun redenering. Vorige week dinsdag was er bijvoorbeeld ook een staking in Brussel en politiecommissaris Pierre Vandersmissen zal het potverdekke geweten hebben. De arme stakker werd het slachtoffer van een “staking” en bleef roerloos op de grond liggen. Met staking bedoel ik uiteraard het weerloos langs achteren aanvallen en knock out slaan van een politieman. Maar u wist vast allen dat ik dat bedoelde, want dat is nu eenmaal staken anno 2016.

Ik heb even geen zin meer om elke dag op het nieuws mensen te zien, gedrapeerd in verschillende kleuren jassen, terwijl ze moord en brand staan te scanderen omdat die oh zo stoute Charles Michel maar blijft besparen. “Dat besparen is toch nergens goed voor? Waarom drukken ze niet gewoon wat geld bij?”, hoorde ik iemand zeggen. Wel, m’n liefste, als jij nu al eens zou starten met het dichtnaaien van je mond, zouden we al veel dichter staan bij een aangename wereld. Dat is extreem, maar het begint de spuigaten uit te lopen.

Bon, ik stel voor dat de roedel stakers zijn gekleurde frak terug aan de kapstok hangt, zijn homies van de vakbond gedag zegt, huiswaarts keert en op tijd zijn of haar beddenbak in kruipt om morgenvroeg, met brooddoos en koffiekan gereed, weer aan het werk te gaan. Met andere woorden: gelieve normaal te doen. Even goede vrienden.

Yours sincerely,

Vincent Pessers

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s